تربیت فرزند اول و بی تجربگی والدین

بر اساس داده های بدست آمده، محققان ویژگی های ذیل را برای فرزندان عنوان می کنند:
فرزندان اول اغلب بسیار با انگیزه، نوع شخصیتی تیپ A مستعد استرس، بسیار سازگار و تحت تأثیر توجه خاص والدین هستند.
فرزندان وسط از روابط اجتماعی خوبی برخوردار بوده و تمایل بیشتری برای مشارکت در جمع دارند.
فرزندان آخر از بالاترین درجه جامعه پذیری و حس همدلی برخوردار بوده و البته سرکش ترین فرزندان نیز محسوب می شوند.
تک فرزندها در عین برخورداری از هوش بالا دارای مشکلات رفتاری هستند.

خصوصیات فرزند اول : نقش در خانواده
تولد فرزند اول، تجربه‌ ای جدید برای والدین است. ممکن است والدین در تربیت فرزند اول بسیار سخت گیر باشند و بر اساس قوانین پیش بروند و یا ممکن است به خاطر شوق و ذوقی که برای تولد فرزندشان دارند، بسیار سهل گیر باشند و اصول تربیتی را به خوبی اجرا نکنند. در نتیجه با مشکلاتی در تربیت فرزند شان مواجه می‌شوند.

پس از تولد فرزند دوم، والدین به دلیل تجربه ای که از تربیت فرزند اول داشته اند، روش خود را تغییر می‌دهند و به صورت دیگری به تربیت فرزند دوم می‌پردازند. فرزند اول مجبور است بی تجربگی و ناپختگی والدین را در تربیت کردن تحمل کند. مشاوره کودک به شما کمک می کند تا از اشتباهات رایج تربیتی بپرهیزید.

تعادل در تربیت فرزندان اول
فرزندان اول، در کانون توجه والدین قرار دارند. خواسته های آنان معمولا توسط والدین برآورده می‌شود و احساس ارزشمندی زیادی را در آنها ایجاد می‌کند. در صورتی که این روند شکل افراطی و بی رویه داشته باشد، آن ها تبدیل به انسان هایی قدرت طلب، خودخواه و کم تحمل می‌شوند که تحمل هیچ گونه بی توجهی را ندارند.

پس از تولد فرزند دوم، از توجه والدین به آنها کم می‌شود و او فرزند دوم را مسبب این بی‌توجهی به خود می‎داند. مسأله حسادت فرزند اول در همین نقطه بوجود می‌آید. تمامی فرزندان اول این تغییر جایگاه شان را در خانواده احساس می‌کنند ولی فرزندان نازپرورده‌تر صدمه بیشتری می‌بینند. این که کودک چطور با این موضوع کنار بیاید به رفتار والدین و سبک های فرزندپروری بستگی دارد.

بیچاره بچه های اول