تربیت فرزند باکلاس
تربیت فرزند باکلاس ۱. با فرزندان خود کشتی نگیریم
درگیر شدن و به اصطلاح کَل-کَل کردن با کودکان و نوجوانان یکی از ضعیف ترین روش های مدیریت فرزندان است. در این درگیری ها، کودک و نوجوان یاد میگیرند که:
اولا والدشان از شأن و اقتدار کافی و لازم نسبت به آنها برخوردار نیست.
دوما، والد نسبت به موضوع رفتاری از دانش کافی برای هدایت فرزند تهی بوده و سلیقه ای عمل میکند.
سوما والد همسطح فرزند و بلکه پایین تر است و احترام گذاشتن به او واجب نیست.
۲. از توضیحات خارج از سن فرزند خودداری کنیم
بسیاری از والدین از این باور غلط رنج میبرند که فرزندانشان قادر به درک توضیحات بیشماری که والدین به آنها می دهند هستند. خوشبختانه رشد مغزی و درکی کودک و نوجوان پروسه ای کُند و تدریجی بوده و برای درک بسیاری از مطالب تا سنین ۱۴ و ۱۵ آمادگی لازم را بدست نمی آورد.
به همین دلیل است که با وجود بازخورد های بنظر بیشتر از سن شان، کودکان و نوجوانان همچنان رفتارهای در حدود سن خود را بروز داده و در بسیاری موارد از درک مسایل ساده ی بزرگسالان عاجزند. به عبارت دیگر، توضیحات خارج از سن بچه ها نه تنها کمکی به درک بهتر توقعات و خواسته های والدین و رفتار بهتر بچه ها نمیگردد بلکه موجب سردرگمی بیشتر کودک و نوجوان و ادامه رفتار ناپسند وی خواهد بود. بجای توضیحات از واژه های ساده و کوتاه و فرمان های مشخص و قابل انجام استفاده کنیم.
۳. بچه ها را با غذا، درس، و یا اطمینان خاطر از سلامت رفتاریشان دنبال نکنید.
وظیفه والد فراهم آوردن منابع رشدی و امنیت فرزند است. این بدان معنی است که دنبال کردن بچه با غذا، مطالب و منابع درسی، و تعقیب او در خفا برای اطمینان از سلامت رفتارها و معاشرت او جزو وظایف و حدود اختیارات والد نیست.
۴. تحقیر کردن و مقایسه با بچه های زرنگ تر و چالاک تر موجب ایجاد و افزایش انگیزه نمی شود.
یکی از مخرب ترین رفتارهای والدین، مقایسه فرزندان با همدیگر و یا با بچه های دیگر است. این مقایسه در نظر والدین ناآگاه موجب رقابت و انگیزه و تلاش بیشتر شده و در نهایت به موفقیت فرزند کمک بیشتری میکند. در حالیکه انگیزه سازی و رقابت به پیش زمینه ژنتیکی فرزند و الگوی رفتاری والدین بازگشته و این مقایسه ها هیچ نقش چشمگیری در افزایش حس رقابت و انگیزه سازی ندارند.
تربیت فرزند باکلاس
